عشق، نه وعده می‌خواهد، نه دلیل

بی‌آنکه بخواهد، می‌آید و در دل می‌نشیند

مثل عطرِ یاسی در هوای غروب

نه فریاد می‌زند، نه می‌پرسد — فقط می‌ماند

در نگاه، در لبخند، در نبودن‌ها

عشق، هنرِ دیدنِ کسی‌ست

که حتی در ناتمام‌ترین حالتش

تمامِ تو را آرام می‌کند

و تو می‌فهمی

جهان، بی‌نامِ او، هیچ معنایی ندارد