از آسمان ابري ام تقدير مي بارد

يعني - دل من سرنوشت مبهمي دارد

دستم که عمري بي طرف بود از تو ،بعد از اين

دیگر نمي خواهد که آسان دست بردارد

مانند من در رفتن و ماندن دو دل هستي

آري،تو هم ، بي من دلت طاقت نمي آرد

من کوچه تنهايم ، اما در سکوت من

تنها تو هستي آنکه بايد گام بگذارد

چشمان اين کوچه ،همه شب کهکشان ها را

پيش خودش ، راه عبور تو مي انگارد

اين کوچه گرچه کوچه اي بن بست و بي عابر

مي خواهد اما ، خويش را در دست تو بسپارد

تا بلکه لحظه لحظه اندوه خود را نيز

با انعکاس گام هر گام تو بشمارد